دانستن نظر مخالفان و آنان كه با بودن اهل بيت عليهم السلام كه منتخبان خدا براى پيشوايى و امامت امت‌اند ديگران را در برابر انتخاب خدا انتخاب كردند - و زمينهء اختلاف و تفرقهء امت را به گروه‌هاى زيادى فراهم آوردند و عاقبت امت و ثروت مادى و معنويش را در دسترس تاراج ستمگران داخلى و خارجى قرار دادند و زمينهء گسترده شدن سفرهء هر گناهى را فراهم آوردند - به آيات ديگرى متوسل مىشوند و راه هرگونه عذر و بهانه‌اى را به وسيلهء آيات خدا به روى مخالفان مىبندند و سپس خطاب به آنان به آيهء شريفه تمسك كرده مىفرمايد : « . . . ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ » « 1 » . . . . اين فضل خداست كه آن را به هركس بخواهد عطا مىكند و خدا داراى فضل بزرگ است . بر اين اساس بايد اقرار و اعتراف كرد كه اهل بيت عليهم السلام با داشتن آن اوصاف ملكوتى كه در روايت حضرت امام رضا عليه السلام و در متن زيارت جامعهء كبيره آمده ، علاوه بر اينكه تا قيامت ، امام و پيشواى خلق‌اند و همگان در هر شأنى كه باشند تا پايان دنيا مأموم آنانند و بر همه اطاعت از آنان در امر دنيا و دين و آخرت واجب است ، از همهء موجودات هستى چه در عالم غيب و چه در عرصهء شهادت و ظاهر برتر و بالاترند و براى آنان همانند و نظيرى وجود ندارد . امام پرهيزكاران اميرمؤمنان عليه السلام در اين زمينه مىفرمايد : عِترَتُهُ خَيرُ العِتَرِ ، وَأُسرَتُهُ خَيرُ الأُسَرِ ، وَشَجَرَتُهُ خَيرُ الشَّجَرِ « 2 » .

--> ( 1 ) - حديد ( 57 ) : 21 . ( 2 ) - نهج البلاغة : 209 ، خطبهء 93 ؛ بحار الأنوار : 16 / 379 ، باب 11 ، حديث 91 .